De Voie Sacrée (Heilige Weg) was de enige weg die het front van Verdun verbond met de achterhoede in Bar-le-Duc. Deze aanvoerroute is 10 maanden lang dag en nacht gebruikt om Verdun te voorzien van manschappen (2, 4 miljoen) en munitie. De Voie Sacrée loopt dwars door de Franse achterhoede en heeft een krachtige symboliek. Deze route staat voor een hele natie die vocht voor de overwinning, maar ook voor de doorgang tussen de civiele zone, de logistieke zone en de gevechtszone. Daarnaast was het een symbool voor de ‘kruistocht' van de Poilus, de soldaten, die de Hel van Verdun tegemoet gingen en stond het tegelijkertijd voor de (tijdelijke) terugkeer naar het leven van de degenen die het slagveld hadden overleefd.
In 1916 was de achterhoede opgezet rond kampementen, veldhospitalen, landingsbanen voor de vliegtuigen en opslagplaatsen voor de munitie.

Langs de Voie Sacrée zijn elke kilometer bermpaaltjes geplaatst, vanaf Bar-le-Duc tot aan Verdun via Souilly, waar het hoofdkwartier van generaal Pétain en later van de Amerikaanse generaal Pershing, gevestigd was. 

De aanwezigheid van het Duitse leger ten noorden en noordoosten van Verdun heeft diepe sporen achtergelaten in het Maaslandschap.

Dit gebied is onder te verdelen in:
- gevechtszones (La Batterie (kanonnen) de Duzey)
- kampementen (Kamp Marguerre en Kamp Elisabeth gelegen in de buurt van ‘De Oude Ambachten' in Azannes)
- Duitse nationale begraafplaatsen waar in totaal zo'n 60.000 lichamen begraven zijn.